เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เปลือกตาของสวี่ต้าเม่ากระตุกยิก ไอ้ส่าจู้นี่มันย้อนกลับมาให้เขาทายเสียด้วย...
กวนประสาทขนาดนี้ หรือว่ามันก็ทะลุมิติมาเหมือนกัน?
ทว่าปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณถัดมาของส่าจู้ก็ทำให้สวี่ต้าเม่าโล่งใจได้ทันที
“สหายตำรวจ ไอ้หลานชายคนนี้กำลังเผยแพร่ความงมงาย! ผมฟ้องข้อหาเผยแพร่แนวคิดงมงายคร่ำครึได้ไหม?”
ส่าจู้ของแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่ผิดตัวแน่ ขนาดกำลังเจรจาไกล่เกลี่ยอยู่แท้ ๆ ยังไม่วายหาจังหวะใส่ร้ายป้ายสีเขาอีก...
สวี่ต้าเม่าถอนหายใจเฮือกใหญ่ ต้องมาทะเลาะกับคนสติปัญญาเท่านี้มาตลอดชีวิต ดูท่าไอคิวของเจ้าของร่างเดิมก็น่าเป็นห่วงไม่แพ้กัน...
“ส่าจู้ ฉันกำลังเล่าความฝันของฉัน ฉันฝันไป! แกเองก็เพิ่งพูดอยู่หยก ๆ ว่าฉันแค่ฝันไป! แถมความฝันมันยังตรงข้ามกับความจริงด้วย!”
“เพราะฉะนั้นมันจะจริงหรือไม่จริงก็ไม่สำคัญ นี่มันไม่เรียกว่าความงมงาย!”
“ฉันก็แค่พูดความจริงตามเนื้อผ้า... ฉันฝันไป มันก็ไม่ผิดกฎหมาย!”
“คนโง่ก็หัดอ่านหนังสือให้เยอะ ๆ หน่อย!”