เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผิดแล้ว โอหังเกินไปหน่อย... เอาใหม่
ส่าจู้ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามโต๊ะ พอได้ยินคำพูดสุดแสนจะยโสโอหังของสวี่ต้าเม่า ก็ผุดลุกขึ้นยืนด้วยความเดือดดาลทันที ทว่าเพราะข้อมือถูกล่ามกุญแจมือติดไว้กับเก้าอี้ แถมยังมีเจ้าหน้าที่ตำรวจยืนขวางอยู่ข้าง ๆ จึงทำได้เพียงแค่ทำให้สวี่ต้าเม่าสะดุ้งตกใจเล็กน้อยเท่านั้น
ช่วยไม่ได้จริง ๆ ตัวตนของสวี่ต้าเม่าคนใหม่ไม่ได้กลัวพลังทำลายล้างของส่าจู้หรอก เพราะตอนนี้ร่างกายแทบจะฟันแทงไม่เข้าอยู่แล้ว แต่ปฏิกิริยาตอบสนองตามสัญชาตญาณของร่างเดิมมันห้ามกันไม่ได้จริง ๆ
“เหออวี่จู้ นี่แกยังคิดจะทำร้ายผู้เสียหายต่อหน้าตำรวจในสถานีตำรวจอีกหรือไง?” เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็เริ่มโมโหขึ้นมาเช่นกัน ไอ้หมอนี่ขนาดตกอยู่ในสภาพนี้แล้วยังกล้ากำเริบเสิบสาน ไม่กลัวตายเลยหรือไงนะ?!
“ก็มันทำท่าทางกวนประสาทขนาดนั้น...”
ส่าจู้โกรธจนแทบระเบิด ตั้งแต่เล็กจนโตเขาเคยต้องมาทนรองรับอารมณ์แบบนี้ที่ไหนกัน?
นี่มันจงใจปีนเกลียว เหยียบหัวกันชัด ๆ!
ใครมันจะไปทนไหวกันเล่า?
“ฉันโอหังแล้วมันผิดกฎหมายตรงไหน?”