เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พอเปลี่ยนชื่อเสร็จแล้ว ทะเบียนบ้านกับโฉนดที่ดินตรงนั้นต้องตกเป็นกรรมสิทธิ์ของเธอ”
“ข้อ 3 อวี่สุ่ยขึ้นชั้นมัธยมปลายแล้ว ในฐานะพี่ชายแกต้องรีบซื้อจักรยานให้เธอสักคัน”
เงื่อนไขเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องที่สวี่ต้าเม่านึกสนุกคิดขึ้นมาสด ๆ ร้อน ๆ เขาไตร่ตรองเรื่องนี้มาครึ่งค่อนวันแล้ว ในเมื่อห้ามปรามส่าจู้ไม่ได้ สู้หาข้ออ้างรีดไถมันให้หมดตัว เพื่อดึงผลประโยชน์มาให้อวี่สุ่ยให้มากที่สุด ยังดีกว่าปล่อยให้โดนบ้านตระกูลเจี่ยสูบเลือดสูบเนื้อไปจนหมดไม่ใช่หรือ?
ตั้งแต่ตอนเที่ยงที่เห็นขากางเกงของอวี่สุ่ยเปรอะเปื้อนโคลน เขาก็เริ่มคิดเรื่องนี้ขึ้นมาแล้ว นอกจากนี้สวี่ต้าเม่ายังจำได้แม่นยำว่า ในเดือนกรกฎาคม ปี 1959 ทางการเมืองหลวงถึงจะออกประกาศบังคับให้การซื้อนาฬิกาข้อมือและจักรยานต้องใช้คูปองปันส่วน ดังนั้นรีบซื้อเสียตั้งแต่ตอนนี้ย่อมเป็นทางเลือกที่ฉลาดที่สุด
“เรื่องอะไร? สวี่ต้าเม่า แกมีสิทธิ์อะไรมาเสือกเรื่องของอวี่สุ่ยน้องสาวฉัน?! เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับค่าชดเชยของแกด้วย?”
สำหรับเรื่องจ่ายค่าขนมให้อวี่สุ่ยเดือนละ 5 หยวน ส่าจู้ไม่ได้ต่อต้านอะไรมากนัก แต่เรื่องโอนโฉนดบ้านกับซื้อจักรยานนี่เขาไม่เข้าใจจริง ๆ นี่มันหมาจับหนูยุ่งเรื่องชาวบ้านชัด ๆ!
เรื่องในครอบครัวตระกูลเหอของฉัน จำเป็นต้องให้คนนอกอย่างแกมายุ่งวุ่นวายด้วยหรือไง?