ตอนที่ 230 ก้นทะเลชางหมิง

เหลิ่งซือเหนียนเก็บซ่อนข้อสันนิษฐานไว้ แล้วหันกลับไปยังค่าย

“พี่ ผมค้นพบบางอย่าง”

เขาผลักประตูเปิดอย่างแรง แล้วเหลิ่งซือเหนียนก็พุ่งเข้ามา

เหลิ่งซือซวินปรายตามองเขา “เบาเสียงหน่อย เด็กน้อยของฉันตกใจหมดแล้ว”

เหลิ่งซือเหนียนพูดไม่ออก บางครั้งเขาก็ไม่เข้าใจตรรกะของพี่ชายจริง ๆ เต่าตัวใหญ่ขนาดนั้นยังเรียกว่าเด็กน้อยอีก?

แต่เต่าตัวนี้มีรูปร่างประหลาดอยู่บ้าง ตั้งแต่เกิดมันก็แบกลูกงูตัวหนึ่งไว้บนหลัง ทุกวันพวกมันสองตัวเอาแต่นอนหลับ เรียกอย่างไรก็ไม่ยอมตื่น