ตอนที่ 229 แหล่งมลพิษ

“ส่งไปหมดแล้วเหรอ”

หอเจาเช็ดแผลที่เพิ่งเผลอบาดมือพลางพยักหน้าอย่างแรง “คาดว่าตอนนี้น่าจะบินพ้นชั้นบรรยากาศรอบนอกของดวงดาวไปแล้วครับ”

พูดจบหอเจายังแอบเหลือบมองมู่เหอแวบหนึ่ง ในที่สุดก็อดไม่ได้ที่จะถามข้อสงสัยที่เก็บกดไว้มานาน “เจ้าดวงดาว ธัญพืชพวกนั้นส่งไปแนวหน้าหมดจริง ๆ เหรอครับ”

ยุ้งฉางหนึ่งหลังบรรจุธัญพืช 3,000 ตัน ลำพังของเจ้าดวงดาวก็ยี่สิบกว่ายุ้งฉางแล้ว ยังมีพวกชาวบ้านรายย่อยอย่างพวกเขาอีก คงไม่ใช่ขนไปจนหมดแล้วตัวเองไม่คิดจะอยู่รอดแล้วหรอกนะ

แต่ภาพอันน่าตกตะลึงเมื่อครู่นี้ทำให้เขาตกใจจริง ๆ ใครเคยเห็นแค่ขนย้ายแคปซูลมิติก็ต้องขนกันตั้งครึ่งค่อนวันบ้าง

แคปซูลมิติหนึ่งอันเริ่มต้นที่ 1,000 ลูกบาศก์เมตรเชียวนะ

แคปซูลมิติที่อัดแน่นไปด้วยธัญพืชเรียงรายมาราวกับสายน้ำ ขนขึ้นยานรบเสียงดังโครมคราม ตอนที่เขาไปประสานงานกับฮวาหมิง ปากของฮวาหมิงแทบจะฉีกยิ้มจนเมื่อยไปหมดแล้ว