ตอนที่ 231 ตอนจบ (1)

ลมหายใจมังกรเพิ่งแทรกซึมเข้าไปในน่านน้ำทมิฬแห่งนี้ ก็หลงทิศทางไปในชั่วพริบตา คิ้วของเหลิ่งซือเหนียนขมวดเข้าหากัน สภาพแวดล้อมที่นี่แปลกตาอย่างยิ่ง ราวกับว่า…ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของน่านน้ำแห่งนี้อีกต่อไปแล้ว

ดำดิ่งลึกลงไปต่อ รอบด้านยังคงเป็นสุญตา ไม่มีสัตว์คลั่ง ไม่มีพืชน้ำ ไม่เห็นแม้กระทั่งกระดูกอสูรสักชิ้นเดียว

น่านน้ำแห่งนี้ลึกมาก เหลิ่งซือเหนียนสำรวจอยู่นานก็ยังไม่ถึงก้นทะเล

อีกทั้งยังแปลกประหลาด พลังพิเศษของเขายิ่งแทรกซึมลงไปลึกเท่าไร อัตราการสิ้นเปลืองก็ยิ่งเร็วขึ้นเท่านั้น

จุดที่ลมหายใจมังกรแผ่ไปถึงยิ่งมายิ่งมืดมิด เวลานี้เขาไม่สามารถใช้พลังพิเศษสัมผัสรับรู้สภาพแวดล้อมใต้ทะเลรอบตัวได้แล้ว

เหลิ่งซือเหนียนขมวดคิ้วแล้วดึงพลังพิเศษกลับคืนมา ดูท่าคงต้องค่อยวางแผนกันใหม่

เป็นเขาที่หาผิดที่ หรือว่าสัตว์คลั่งพวกนี้ไม่ได้อยู่ในน่านน้ำแห่งนี้กันแน่?

คลื่นสัตว์คลั่งถอยร่นไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว ทำได้เพียงรอคราวหน้าค่อยตามไปใหม่

ดาว 9631

ทุกคนเพิ่งเสร็จสิ้นการเพาะปลูกตลอดทั้งวัน เดินอยู่บนเส้นทางกลับบ้านด้วยใบหน้าตื่นเต้น “วิธีนี้ใช้ได้จริง ๆ นะ ตอนที่เธอหว่านเมล็ดพันธุ์อยู่ข้างหน้าไม่ได้เห็นล่ะสิว่าต้นกล้าในแปลงหมายเลขหนึ่งในมือของเสี่ยวเหอมันงอกพรวดพราดขึ้นมา ชั่วพริบตาก็โตขึ้นมาสูงขนาดนี้แล้ว!”