ตอนที่ 212 พบหน้า

เหลิ่งซือเหนียนตบตัวองุ่นกับถวนถวนบนเตียงเบา ๆ ก่อนปรายตามองเจ้าตัวเล็กทั้งสี่ด้วยสีหน้าเย็นชา

ทันใดนั้น ทุกอย่างก็เงียบกริบ

ร่างเล็กทั้งสี่นั่งรวมกัน ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย ได้แต่มองเหลิ่งซือเหนียนด้วยสีหน้าไร้เดียงสา

เขาหันกลับไปห่มผ้าห่มให้เจ้าตัวเล็ก ก่อนกำชับเสียงเบา “ฉันจะออกไปข้างนอกสักหน่อย พวกเธอเฝ้าดูพวกเขาสองคนในห้องให้ดี”

“ห้ามส่งเสียงดัง”

เหลิ่งซือเหนียนเดินออกจากห้องไปแล้ว แต่ยังไม่วายกำชับเพิ่มด้วยความไม่วางใจ

เจ้าตัวเล็กทั้งสี่นั่งอยู่บนเตียง พยักหน้ารัว ๆ ไม่ส่งเสียง ไม่ส่งเสียง!

ประตูห้องปิดลงเบา ๆ ไก่พลังชีวิตถอนหายใจเฮือกใหญ่ “ฟู่ว!”

ในที่สุดก็ไปแล้ว!