กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ห้องแพทย์เราเอาไปหนึ่งห้อง ส่วนที่เหลือทิ้งไว้ให้ป้าหวังกับคนอื่น ๆ ใช้เถอะ”
มู่เหอกำลังเก็บของอยู่ในห้อง จู่ ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่า ตั้งแต่มาถึงที่นี่ก็มีผู้หญิงหลายคนตั้งครรภ์ โดยเฉพาะลูกสะใภ้ของป้าหวัง คาดว่าอีก 2-3 เดือนก็น่าจะคลอดแล้ว
เหลิ่งซือเหนียนปิดประตู แล้วยกบะหมี่น้ำซุปไก่ใส่เห็ดรวมมาหนึ่งชาม “ได้ ผมจะทิ้งหินผลึกไว้ให้ฉีหรานหน่อย เดี๋ยวจะบอกเขาให้หมั่นไปเติมแหล่งพลังงานที่ห้องแพทย์”
“ฉันเก็บเอง คุณกินข้าวก่อน”
เหลิ่งซือเหนียนวางบะหมี่ลงบนโต๊ะ แล้วรับเสื้อผ้าจากมือเธอมาอย่างเป็นธรรมชาติ
“เฮ้ย!”
มู่เหอยังไม่ทันได้พูด ผ้าก็ถูกดึงออกจากมือไปเสียแล้ว มือไวอะไรขนาดนี้?
หลังเห็นชัด ๆ ว่าสิ่งที่อยู่ในมือคืออะไร เหลิ่งซือเหนียนก็ชะงักไป
“นี่เสื้อผ้าของคุณเหรอ?”
เล็กขนาดนี้เลย?