ตอนที่ 203 กลับดาวเมืองหลวง

หน้าอกที่ถูกจูบอบอ้าวขึ้นมาจาง ๆ แววตาของเหลิ่งซือเหนียนพลันอ่อนโยนลง

เขาก้มหน้าลงจูบกระหม่อมของมู่เหอ “ฝันดีนะ”

เสียงลมหายใจค่อย ๆ ดังขึ้น มู่เหอหลับสนิทไปแล้ว

เหลิ่งซือเหนียนถอนมือข้างหนึ่งที่โอบเอวเธอไว้ แล้วเอื้อมไปลูบท้องของเธอ

ใต้มือเกิดแรงสั่นไหวแผ่วเบา ราวกับเจ้าตัวเล็กทั้งสองข้างในก็หลับสนิทแล้วเช่นกัน

เหลิ่งซือเหนียนยิ้มออกมา จากนั้นจึงเริ่มตรวจดูสภาพของเจ้าตัวเล็กทั้งสอง

อาจเป็นเพราะรู้ว่าข้างนอกคือพ่อ กลิ่นอายของเขาเพิ่งจะทาบลงบนหน้าท้อง เจ้าตัวเล็กทั้งสองก็รีบแนบมือเล็ก ๆ เข้ามาทันที

ประกายแสงแดงวาบผ่านดวงตาของเหลิ่งซือเหนียน ทันใดนั้นลมหายใจมังกรสายหนึ่งก็แผ่ซ่านไปทั่วทั้งห้อง ทว่าวินาทีถัดมาก็ถูกเขาตรึงไว้กับที่ ไม่กระจายออกไปภายนอกแม้แต่น้อย