เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เหลิ่งซือเหนียนแนบชิดอยู่ด้านหลังมู่เหอพร้อมกับคอยแนะนำสิ่งต่าง ๆ ให้เธอฟังอย่างอดทน เมื่อกำหนดคลอดของมู่เหอใกล้เข้ามา เขาก็ยิ่งทวีความกระวนกระวายใจมากขึ้นเรื่อย ๆ
ขอเพียงมีเวลาเขาก็จะคอยเกาะติดเธอ ไม่อยากแยกจากกันแม้แต่ชั่วขณะเดียว
ศีรษะเล็ก ๆ ของมู่เหอมองตามทิศทางที่เขาชี้นิ้ว มองตรงนี้ทีตรงนั้นที ว่านอนสอนง่ายอย่างยิ่ง
“จุ๊บ”
เหลิ่งซือเหนียนจูบเธออีกแล้ว
มู่เหอกุมมือของเขาที่โอบรอบเอวตนเองไว้ “ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ ไม่มีอะไรหรอก”
เธอมีความรู้สึกสังหรณ์ว่าเจ้าตัวเล็กทั้งสองคนนี้จะต้องลืมตาดูโลกได้อย่างปลอดภัยแน่นอน
เหลิ่งซือเหนียนไม่ได้เอ่ยคำใด เพียงแต่แนบแก้มชิดแก้ม แล้วคลอเคลียเบา ๆ
เวลาสองวันผ่านพ้นไปในชั่วพริบตา มู่เหอก็ได้เห็นดาวเมืองหลวงในตำนานเสียที
ขณะที่ยานดวงดาวพุ่งทะลวงผ่านม่านแสง ดวงตาของเธอก็ไม่ยอมกะพริบแม้แต่น้อย