ตอนที่ 202 สายพันธุ์บริสุทธิ์?

เกล็ดหิมะร่วงหล่นจากท้องฟ้าอย่างต่อเนื่อง หนาแน่นราวกับสายฝน

เหลิ่งซือเหนียนยืนอยู่บนชายฝั่ง ด้านหลังคือคลื่นทะเลที่ยังคงซัดสาดไม่หยุด

“งั้นผมไปแล้วนะ?”

ม่านน้ำขนาดใหญ่ทิ้งตัวกระแทกลงสู่ผืนน้ำ ราวกับกำลังตอบเขา

มังกรประกายแสงนอนอยู่ก้นทะเล กระชับแกนในที่อยู่ในอ้อมแขนแน่นขึ้นเล็กน้อย พลางมองเหลิ่งซือเหนียนเดินจากไป

มันมองร่างสัตว์ที่ลูกอ่อนจัดวางเอาไว้ใหม่ ก่อนแนบตัวเข้ากับแกนในแล้วพึมพำเสียงเบา “ดีจริง ๆ อีกไม่นานฉันก็คงได้พบกับนายแล้วสินะ”

ไม่รู้เหมือนกันว่าโลกที่สามที่พวกตาแก่พวกนั้นคาดเดาเอาไว้มีอยู่จริงหรือเปล่า อย่าหลอกพ่อก็แล้วกัน

มังกรประกายแสงจดจำกลิ่นอายของผู้ร่วมกำเนิดเอาไว้ รอจนมันไปถึงที่นั่นแล้วจะรีบไปหาเขาเป็นคนแรก

คลื่นทะเลที่บ้าคลั่งค่อย ๆ สงบลง เกล็ดหิมะขนาดใหญ่พากันร่วงหล่นลงสู่ทะเล

เหลิ่งซือเหนียนข้ามผ่านภูเขาหลายลูก หิมะยิ่งตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ ทุกแห่งกลายเป็นสีขาวโพลน ทำให้ทัศนวิสัยในป่าไม่เกิน 5 เมตร