กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เอาไปสิ เจ้าตัวเล็ก ฉันไม่ได้หลอกนายใช่ไหมล่ะ?”
มังกรประกายแสงโยนสมบัติกองนี้ให้เหลิ่งซือเหนียนอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง
เหลิ่งซือเหนียนเงยหน้าขึ้น จู่ ๆ มวลน้ำทะเลเหนือศีรษะก็ถาโถมซัดกระหน่ำลงมาครอบคลุมฟ้าดิน!
เขาเคลื่อนที่ในพริบตาหลบไปตามสัญชาตญาณ วินาทีถัดมาเสียงเปรี๊ยะปร๊ะก็ทุบหินโสโครกก้อนนั้นจนแหลกละเอียด!
เหลิ่งซือเหนียนนิ่งเงียบ หินโสโครกก้อนนั้นราวกับภูเขาลูกหนึ่ง ถูกทุบจนแหลกละเอียดแบบนี้เลยหรือ?
“…”
“เจ้าตัวเล็ก ทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ?”
เทพวิญญาณอันโปร่งแสงของมังกรประกายแสงโอบล้อมแกนในเม็ดหนึ่งไว้ พลางกลิ้งไปมาซ้ายขวา อดถามเขาไม่ได้
เจ้าลูกมังกรตัวนี้เป็นของแท้หรือเปล่าเนี่ย ถึงได้สงบนิ่งต่อของแวววาวขนาดนี้!