กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
การแบ่งปัน?
“ฉันเองก็มีพลังในการเยียวยาแล้ว?”
มู่เหอจิ้มโทเท็มบนข้อมือของเธอ มันกำลังค่อย ๆ จางลง
“ใช่! เธอคือเหอเหอนี่นา!”
เธอคือคนสำคัญที่สุดของฉัน สิ่งที่ฉันมี แน่นอนว่าเธอก็ต้องมีเหมือนกัน
หวาหวาพยักหน้าอย่างจริงจัง ก่อนวิ่งไปข้างกายมู่เหอแล้วพูดเสียงเบา “แต่ตอนนี้ใช้ได้วันละครั้งเท่านั้น”
ถ้าใช้มากเกินไปจะเป็นลม
ดวงตาของมู่เหอเป็นประกาย “รักษาโรคอะไรได้บ้าง?”
หวาหวาไม่แน่ใจ เด็กน้อยใช้ความคิดอยู่นานกว่าจะเค้นคำพูดออกมาได้ “อืม... คนตายรักษาไม่ได้”
“หา?”