กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
มู่เหอพลิกตัวอย่างระมัดระวัง พลางเฝ้าสังเกตเหลิ่งซือเหนียนอยู่หลายวินาที
อืม ยังไม่ตื่น
มือเล็กควานหาในผ้าห่ม คลำไปตามตำแหน่งในภาพจำ พอแตะดู!
เรียบเนียนสนิท!
ไม่มีแผลเป็นแล้ว!
พลังเยียวยาของหวาหวาเธอใช้ได้จริง ๆ ด้วย!
“ลูบอะไรอยู่หรือ?”
น้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อยในยามเช้าตรู่ที่เพิ่งตื่นเอ่ยขึ้นมากะทันหัน ทำเอามู่เหอตกใจจนชักมือกลับตามสัญชาตญาณ
แต่ทว่าไม่เร็วเท่าการเคลื่อนไหวของเหลิ่งซือเหนียน แขนข้างหนึ่งโอบมู่เหอเข้ามา ส่วนมืออีกข้างก็คว้าจับตัวการเอาไว้
ออกแรงกดเบา ๆ เล็กน้อย “หืม?”