ตอนที่ 104 สัตว์แมลง

“อ๊ะ!”

เหลิ่งซือเหนียนฝังเมล็ดพันธุ์กำสุดท้ายในมือลงดิน ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงร้องของหวาหวาจากที่ไกล ๆ

เสียงนั้นเบามาก ทั้งยังแฝงความตื่นตระหนกเล็กน้อย

เหลิ่งซือเหนียนเงยหน้ามองไปด้านข้าง นอกจากแปลงผักเขียวชอุ่มผืนหนึ่งแล้ว กลับไม่มีตัวจิ๋วของหวาหวาอยู่ในนั้น

หัวใจของเหลิ่งซือเหนียนพลันกระตุก เขาพุ่งทะยานไปยังที่ไกลอย่างรวดเร็ว จนพลังพิเศษสีฟ้าอ่อนลากเงามายายาวเหยียดผ่านอากาศ

เหลิ่งซือเหนียนตามกลิ่นอายไปยังพงหญ้าป่าริมน้ำ ก่อนใช้มือแหวกออกอย่างรวดเร็ว

เขาเห็นหวาหวาเจ้าตัวเล็กนั่งหันหลังให้ตรงริมฝั่งพอดี ร่างเล็กขดตัวอยู่พร้อมส่งเสียงสะอื้นฮัก ๆ

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า หวาหวาก็หันกลับมาอย่างรวดเร็ว