ตอนที่ 103 ลำธารเล็ก

“ไปข้างหน้า!”

“ถอยหลัง!”

“กระแทก!”

หวาหวาถูกเหลิ่งซือเหนียนหิ้วตัวขึ้นไปนั่งบนไหล่

เรื่องนี้ทำให้เขาดีใจจนเนื้อเต้น พอได้ขี่คอเจ้าคนเลว มุมมองการมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ก็เปลี่ยนไปทันที

ที่แท้หญ้าป่าพวกนั้นก็ไม่ได้สูงมากนี่นา ตอนนี้แค่เขายื่นมือออกไปก็เด็ดใบไม้ได้แล้ว!

เขาเด็ดใบไม้สีแดงใบใหญ่ที่สุดออกมา แล้วเหน็บไว้ตรงซอกระหว่างไข่ฟ้ากับตุ๊กตางูโกวโกว เพื่อเอากลับไปให้เหอเหอ

เมื่อเก็บใบไม้เรียบร้อย หวาหวาก็หันเหความสนใจในที่สุด เริ่มตั้งหน้าตั้งตาดึงผมของเหลิ่งซือเหนียน

เพียงแต่เขาไม่กล้าออกแรงมาก หากออกแรงเจ้าคนเลวก็จะถลึงตาใส่เขาทันที

พวกเขาเดินตัดผ่านใต้ภูเขาเล็กแห่งหนึ่ง เดินแบบนี้จะใกล้ที่สุด