ตอนที่ 85 บำรุงร่างกายขนานใหญ่

เขาคว้าตัวมู่เหอที่กำลังกระตือรือร้นอยากจะขึ้นเขาเอาไว้ “ที่รัก ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว พรุ่งนี้ผมพาเธอขึ้นไปดูบนเขาดีไหม?”

“กลับไปผมจะทำอุ้งตีนหมีบุปผากล้วยไม้ให้เธอกิน” เหลิ่งซือเหนียนเอ่ยล่อใจ

มู่เหอยังไม่ทันหลงกล ทว่าหวาหวากลับติดเบ็ดเสียก่อน “หนูกิน! หนูกลับ!”

“ก็ได้ ๆ พรุ่งนี้พวกเราต้องรีบไปแต่เช้านะ”

เหลิ่งซือเหนียนพยักหน้า แล้วโยนหมีดำเข้าไปในมิติ

ตอนขากลับเมื่อครู่เขาจงใจโชว์หมีไว้ข้างนอก เพราะกลัวว่าหวาหวาจะยังร้องไห้อยู่ เลยคิดจะใช้หมีดึงดูดความสนใจของเจ้าตัวเล็ก

นึกไม่ถึงว่าเจ้าตัวจะหายเองได้แล้ว

หวาหวากระโดดโลดเต้นอยู่ด้านหน้า โดยมีมู่เหอเดินตามอยู่ด้านหลัง

ส่วนเหลิ่งซือเหนียนกลับคอยมองหาและเก็บดอกไม้ป่าที่ดูคล้ายดอกกล้วยไม้ไปทั่ว

จนกระทั่งทั้งสองสามคนถึงบ้าน เขาก็ยังหาไม่เจอ เด็ดมาได้เพียงก้านผักกวางตุ้งหนึ่งกำมือเท่านั้น