กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
มือข้างที่หวาหวาไม่ได้ถูกจับรีบปิดก้นเล็ก ๆ ของตัวเองทันที
ตรงนั้นทั้งร้อนทั้งแสบเล็กน้อย!
น่าโมโหจริง ๆ อุตส่าห์ป้อนของกินให้แท้ ๆ!
เหลิ่งซือเหนียนคว้ามือเล็กที่กำลังกุมก้นของหวาหวามารวมกับอีกมือหนึ่ง แล้วยกขึ้นเหนือศีรษะ
“ยังจะซนอีกไหม?”
ขณะที่ถาม มือใหญ่ก็ยังแกว่งอยู่ด้านหลังของหวาหวา ราวกับว่าหากเขาตอบคำที่อีกฝ่ายไม่อยากได้ยิน ฝ่ามือนั้นก็จะฟาดลงมาอีก
“ไม่ซนแล้ว! พี่ชาย! หวาหวาจะเชื่อฟังที่สุด!” หวาหวาเป็นเด็กฉลาดที่รู้จักสถานการณ์อย่างแท้จริง ฝ่ามือเดียวก็เพียงพอจะทุบความดื้อรั้นของเขาให้แหลก
แต่หลังจากนี้ก็พูดยากแล้ว
เหลิ่งซือเหนียนรู้จักนิสัยของหวาหวาดี ตอนนี้เชื่อฟังก็พอแล้ว หากหลังจากนี้ยังไม่เชื่อฟัง ค่อยว่ากันอีกที