กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิงซวงเยว่หันกายกลับ ปลายกระบี่เย็นเยียบชี้ไปยังนักรบผู้รอดชีวิตทุกคนที่อ่อนล้าจนแทบหมดแรง
เสียงของเธอไม่ดังนัก ทว่าราวกับแท่งน้ำแข็งชุบแข็งที่แทงทะลุช่องว่างระหว่างเสียงคร่ำครวญและลมหายใจหอบทุกสายบนสมรภูมิ
“หยิบอาวุธของพวกคุณขึ้นมา”
น้ำเสียงของเธอไร้อุณหภูมิ แต่แฝงพลังอันไม่อาจตั้งข้อกังขาได้สายหนึ่ง ซึ่งหลั่งไหลเข้าสู่เจตจำนงของเหล่านักรบโดยรอบที่เกือบเหือดแห้ง
“ศัตรูตัวจริงมาแล้ว”
ผู้ฝึกยุทธ์ที่รอดชีวิตทั้งหมดมองตามสายตาของเธอไปโดยไม่รู้ตัว
ณ ปลายขอบฟ้า เงาร่างที่เฝ้ามองอย่างเย็นชามาตลอด ราวกับเทพเจ้าที่ก้มมองการเข่นฆ่าครั้งนี้จากเบื้องบน ในที่สุดก็เริ่มเคลื่อนไหว