เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“กร๊อบ…”
เสียงแตกใสกังวานราวดังมาจากส่วนลึกของเก้าอเวจี หลังถูกเสียงดังกึกก้องสุดขีดและความเงียบงันบิดเบือนไปชั่ววินาที ในที่สุดก็ดังชัดเจนราวเสียงระฆังมรณะ ก้องสะท้อนสู่แก้วหูของผู้รอดชีวิตทุกคนในเมืองเจียงเฉิง
มันราวกับคำพิพากษาที่ไม่อาจย้อนกลับได้
บนกำแพงเมือง หลิงซวงเยว่เงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน ดวงตางดงามสีฟ้าเย็นเยียบของเธอสะท้อนภาพชวนสิ้นหวังบนท้องฟ้า
โดยมีจุดที่หมัดของวานรยักษ์อัสนีตกกระทบเป็นศูนย์กลาง รอยร้าวดุจใยแมงมุมกำลังแผ่ขยายไปทั่วม่านสวรรค์อย่างบ้าคลั่งด้วยท่าทีที่ไม่อาจหยุดยั้งได้!
“กร๊อบ… กร๊อบกร๊อบ…”
เสียงแตกร้าวดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย ราวธารน้ำแข็งละลายและขุนเขาถล่มทลาย!
ม่านแสงสีฟ้าจางชั้นนั้น ซึ่งเคยมอบความรู้สึกปลอดภัยครั้งสุดท้ายแก่ทั้งเมือง บัดนี้กลับเปราะบางราวไพฑูรย์ที่ถูกทุบด้วยค้อนหนัก เพียงหนึ่งกระแทกก็แทบไม่อาจต้านทาน!
“พรวด!”