กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ฮ่า ๆ ไม่เป็นไร แม่เราไม่ได้ยินหรอก ฉันกำลังชมแม่เราอยู่น่ะ
บางทีคนเราไม่ควรทำตัวยอมง่ายเกินไป อย่างพี่สาวคนโต พี่ก็ยอมง่ายเกินไปจริง ๆ ถ้าดุขึ้นสักหน่อย แม่สามีของพี่ก็คงไม่กล้าทำแบบนี้หรอก” ไป๋เถาหัวเราะพูด
เธอไม่ได้สอนให้ไป๋จือเป็นลูกสะใภ้ที่อกตัญญู
แต่เป็นเพราะคนเราน่ะ พอเห็นใครใจดีก็มักตั้งใจรังแกกันทั้งนั้น
ถึงหวังกั๋วผิงจะไม่ได้ยินว่าในสายพูดอะไร แต่เห็นเมียยิ้ม เขาก็ยิ้มตาม
อารมณ์ของเมียก็ถือว่าดีขึ้นมาบ้างแล้ว
อารมณ์ดีหรือไม่ดีน่ะ มองแวบเดียวก็รู้
หลายวันมานี้ แม้เมียจะไม่พูดบ่นสักคำ และเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำงานในไร่กับเขา
เขาเองก็อารมณ์เสียมากเหมือนกันเพราะเรื่องนี้