กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
กู้เจิงกุมมือขวาของไป๋เถาอย่างแนบเนียน มือเล็ก ๆ ของเธอหนาวจนแดงก่ำและเย็นเฉียบ เขาขมวดคิ้วแน่น ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสอดมือเธอเข้าไปในกระเป๋าเสื้อนอกเพื่อให้ความอบอุ่น
ไป๋เถามองกู้ชิงอิ๋ง เมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้สนใจทางนี้ ก็ยังคงดึงมือเล็ก ๆ ออกจากกระเป๋า
กู้เจิงก็คว้ามือเธอไว้อีกครั้งอย่างไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ แล้วกุมมือเธอไว้ต่อไป
ข้างนอกมีคนมากมาย แถมยังมีเด็ก ๆ และพวกรุ่นหลังอยู่ด้วย
ไป๋เถารู้สึกเขินอยู่บ้าง แต่พอคิดดูแล้ว คนที่มาจากวันสิ้นโลกอย่างเธอยังเปิดเผยไม่เท่ากู้เจิงเสียอีก จึงปล่อยให้เขาทำตามใจ
กู้ชิงอิ๋งไม่ได้มองมาทางนี้ เธอชะโงกตัวไปทางสนามสอบ พลางมองหาเงาร่างของกู้ชิงเฉินและคนอื่น ๆ ท่ามกลางฝูงชน