กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เด็กทั้งสามหลับปุ๋ยไปนานแล้ว
สามีภรรยาคู่เล็กกำลังนอนกระซิบกระซาบกันอยู่ในผ้าห่มอุ่น ๆ
มือเล็ก ๆ ของไป๋เถาอุ่นจนร้อน เธอคิดจะชักมือออก แต่กลับถูกมือใหญ่กดเอาไว้
กล้ามหน้าท้องใต้กลางฝ่ามือยังคงแน่นแข็งและมีลอนสวย รูปร่างของกู้เจิงยังดูดีเหมือนเมื่อก่อน
เมื่อกู้เจิงกอดภรรยาสาวร่างอ่อนนุ่มไว้ในอ้อมแขน จะบอกว่าเขาไม่มีความคิดอะไรเลยย่อมเป็นไปไม่ได้
“เมียจ๋า...”
เสียงของเขาทุ้มต่ำแหบพร่า ท่ามกลางค่ำคืนจึงเจือความหวานล้ำอยู่ไม่น้อย
ไป๋เถาไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย
กู้เจิงถอนหายใจ “เมียจ๋า นอนเถอะ สอบเสร็จแล้วต้องชดเชยให้ผมด้วย”
พอได้ยินกู้เจิงพูดแบบนั้น ไป๋เถาก็วางใจลงทันที เมื่อร่างกายผ่อนคลาย ไม่นานเธอก็หลับไป