ตอนที่ 145 คนหลงเมีย

ริมฝีปากบางเผลอสัมผัสนิ้วมือของไป๋เถาเข้าโดยไม่ตั้งใจ

ไป๋เถาเหลือบมองแม่กู้จากหางตา เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้มองมาทางนี้ เธอจึงแสร้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วชักมือกลับ

ในปากยังมีรสหวานติดอยู่ เธอกินลูกอมพลางเดินไปดูว่าสามตัวน้อยตื่นหรือยัง

ตอนกินข้าว ไป๋เถาพูดว่า “ตอนฉันอยู่เดือน หลี่สือกับภรรยาเอาไข่มาให้ พวกเราก็ควรส่งของไปให้พวกเขาบ้างไหมคะ?”

กู้เจิงพยักหน้า

แม่กู้พูดว่า “ต้องส่งสิ น้ำใจคนเราก็เป็นแบบนี้ ต้องมีไปมีมา วันนี้ดึกแล้ว พรุ่งนี้พวกเธอก็เอาไข่ไปส่งให้พวกเขาสักหน่อย”

“ได้ค่ะ ที่บ้านยังมีน้ำตาลทรายแดงอยู่บ้าง เอาน้ำตาลทรายแดงไปด้วยอีกหน่อย” ไป๋เถาพูด

แม่กู้กับกู้เจิงต่างก็ไม่มีข้อโต้แย้ง