กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เอ้อร์เป่าที่อยู่ข้างกายกินจนอิ่มหนำแล้วก็จุ๊บปากอย่างมีความสุข ดวงตากลมดำเป็นประกาย ส่วนมือเล็กยังคงกำเสื้อของไป๋เถาไว้แน่น
หัวใจของไป๋เถาอ่อนยวบลงทันที เด็กทั้งสามเริ่มมีเนื้อมีหนังขึ้นมาบ้างแล้ว ไม่เหมือนตอนเพิ่งคลอดใหม่ ๆ ที่ทั้งตัวแทบไม่มีเนื้อเลย
เมื่อได้ยินเสียงงึมงำจากเปลเด็ก
กู้เจิงก็เดินไปที่ข้างเปล เปลี่ยนผ้าอ้อมให้ซานเป่า ส่วนต้าเป่าก็ตื่นตามมาด้วย
“พี่เจิง ต้าเป่ากับซานเป่ากินนมหรือยัง อุ้มมาสิ ฉันจะให้นม” ไป๋เถาพูด เมื่อครู่นี้เอ้อร์เป่ากินไปแค่ข้างเดียวก็อิ่มแล้ว อีกข้างยังไม่ได้กิน
กู้เจิงจึงรับเอ้อร์เป่ามา ตบหลังให้เรออย่างคล่องแคล่ว แล้วอุ้มไปวางไว้ในเปลเด็ก