กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
กู้เจิงชงนมผงเสร็จแล้วเดินเข้ามา นิ้วมือขดเล็กน้อยพร้อมหลุบตาลง
เขาถือขวดนมอุ้มเด็กคนหนึ่งขึ้นมาป้อนก่อน พอเด็กดื่มนมหมดก็ลูบหลังเบา ๆ ให้เรอ
จากนั้นจึงป้อนอีกคน
หลังจากป้อนเด็กทั้งสองคนเสร็จ ทางไป๋เถาเองก็ป้อนเอ้อร์เป่าจนอิ่มแล้ว
กู้เจิงรับเอ้อร์เป่ามา แล้ววางลงบนเตียงเด็ก
“เมียจ๋า ดื่มน้ำไหม?” เสียงของกู้เจิงยังแหบพร่าเล็กน้อย
ไป๋เถาเหลือบมองเขาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะสบเข้ากับดวงตาดำลึกล้ำของเขา
เมื่อครู่นี้เธอเองก็รู้สึกได้ถึงสายตาร้อนแรงของกู้เจิง
ตอนเริ่มให้นมลูก เธอเองก็ต้องปรับตัวเล็กน้อย ทุกอย่างก็เพื่อเด็ก
“ไม่กระหาย เดี๋ยวค่อยดื่ม” ไป๋เถาพูด