ตอนที่ 95 หม้อไฟ

หลังกินข้าวเที่ยงวันเสร็จ ผ่านไปสักพัก กู้เจิงก็ลากไป๋เถาขึ้นเตียงนอนกลางวัน

ตื่นแล้วก็ไม่ออกไปข้างนอก

ก็อยู่บ้านเป็นเพื่อนไป๋เถา

รู้สึกเหมือนเพิ่งกลับมาเมื่อวาน แต่วันพรุ่งนี้ก็ต้องจากไปอีกแล้ว

ไป๋เถาจูบหว่างคิ้วที่ขมวดแน่นของเขา แล้วพูดว่า “คุณนี่ออกไปทำงานเพื่อหาเงินค่านมให้ลูก ตอนนี้ท้องฉันยังเล็ก ไม่ต้องให้ใครมาดูแล

ต่อไปไม่ใช่แค่ฉัน แต่ยังมีลูกให้คุณเลี้ยงอีกนะ ลองพูดสิ ภาระบนบ่าคุณหนักไหม”

กู้เจิงพยักหน้าอย่างจริงจัง “ที่รัก วางใจเถอะ ผมเลี้ยงดูคุณกับลูกได้แน่นอน”

“ฉันเชื่อคุณอยู่แล้ว” ไป๋เถากล่าวเสียงอ่อน

กู้เจิงรู้สึกว่าภรรยาต้องพึ่งเขา ในใจก็ไม่ค่อยรู้สึกแย่แล้ว