กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
กู้เจิงทำใจให้สงบจริง ๆ ไม่ได้เลย แค่คิดว่าอนาคตจะมีเด็กตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนภรรยาและเหมือนเขาด้วย เรียกเขาว่าพ่อด้วยเสียงอ่อนนุ่มนิ่มแบบนั้น เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลย
ลูกของเขากับภรรยา เขาย่อมดีใจและชอบอยู่แล้ว
แต่พอคิดถึงว่าภรรยาต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อให้กำเนิดลูกให้เขา การคลอดเด็กเจ็บปวดขนาดนั้น ภรรยาของเขาก็ขี้อ้อนและกลัวเจ็บ
“พี่เจิงชอบเด็กไหม” หรือว่าเขาไม่ชอบเด็ก การคลอดลูกเจ็บขนาดนี้เธอยังยอมทนได้ ถ้าเขาฝืนใจ ไม่ชอบเด็ก งั้นเธอก็ไม่ชอบกู้เจิงแล้วเหมือนกัน เธอคนเดียวก็เลี้ยงลูกให้ดีได้
กู้เจิงไม่รู้เลยว่าภรรยาใกล้จะโมโหเต็มทีแล้ว มือใหญ่คว้ามือเล็กนุ่มราวกับไม่มีกระดูกของเธอมาแนบที่ริมฝีปากบางแล้วจูบเบา ๆ หนึ่งครั้ง