ตอนที่ 42 จะคิดว่าเธอเป็นคนชอบอวดไหมนะ

ไป๋เถาแยกจากป้าหูที่ในตรอกชุมชน

“เสี่ยวเป่า บอกลาอาสะใภ้ห้าสิ” ดวงตากลมหวานของไป๋เถาโค้งขึ้น เอ่ยด้วยเสียงนุ่มนวล

เสี่ยวเป่าไม่พูดอะไร แค่กะพริบดวงตาดำกลมเหมือนเมล็ดถั่วดำ แล้วยกมือน้อย ๆ โบกให้ไป๋เถาอย่างไว้หน้า

ไป๋เถาทำตามเขา โบกมือตอบไปด้วย

“ป้าหู ฉันกลับบ้านก่อนนะ”

ไป๋เถากลับถึงบ้าน ปัดเรื่องน่าหงุดหงิดที่มีเฉินอวี้เข้ามาเกี่ยวข้องทิ้งไปไว้ข้างหลัง มันบั่นทอนอารมณ์เกินไป

กู้เจิงไม่อยู่บ้าน บ้านจึงดูโล่งโหวง

ไป๋เถาไม่อยากทำมื้อเย็นอะไรให้ยุ่งยาก ทำง่าย ๆ พอกินก็พอ

ตอนที่กู้เจิงไป เขาหาบน้ำจนเต็มโอ่งไว้

ทำอาหาร ล้างผัก ซักผ้า อาบน้ำ ไม่ว่าจะอย่างไหนก็ต้องใช้น้ำ น้ำในโอ่งหมดเกลี้ยงอย่างรวดเร็ว