เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“แม่ อย่าตี อย่าตี ผมไม่ได้โดดเรียน ไปหลังเลิกเรียนเท่านั้น แม่ ยกโทษให้ผมครั้งนี้เถอะ ไม่กล้าแล้ว ๆ” กู้ชิงหยางเดิมยังทำหน้ายิ้มกวนอยู่บ้าง พอเห็นแม่เอาจริงก็ตกใจวิ่งหลบไปทั่ว
“อ๊า… ช่วยด้วย ย่า แม่จะตีผมตายแล้ว ช่วยผมด้วย” กู้ชิงหยางเห็นกู้ชิงอิ๋งปิดประตูใหญ่ด้านนอก ทางนี้ไปไม่ได้ จึงหันวิ่งเข้าไปในบ้านเพื่อขอให้แม่กู้ช่วยชีวิต พร้อมกับไม่ลืมข่มขู่กู้ชิงอิ๋ง
กู้ชิงอิ๋งยิ้มอย่างมีชัยให้เขา “สมน้ำหน้า ใครใช้ให้ไม่เข้าเรียน แอบไปจับปลาไหลกับเพื่อน”
“เจ้าเด็กเหลือขอ ยังจะวิ่งอีก ถ้าแกกล้าโดดเรียน ย่าก็ช่วยแกไม่ได้” พี่สะใภ้ใหญ่กู้วิ่งไล่ได้สักพักก็หายใจเริ่มแรงขึ้น
กู้ชิงหยางหลบอยู่ข้างหลังแม่กู้ ทำหน้ากวนใส่แม่ สีหน้าแบบแฮะ ๆ แกทำอะไรฉันไม่ได้หรอก
ทำให้ค่าโกรธของแม่เต็มหลอดได้สำเร็จ