กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 153: ไป๋เฟยเฟย: ฉันจะลงสมัครเป็นเจ้านคร!
ตลอดสามสิบกว่าปีที่เหลียงสู่กวงดำรงตำแหน่งเจ้านคร เขาทุ่มเททำงานหนักทั้งวันทั้งคืน แม้ไม่มีอำนาจสนับสนุนจากตระกูลใหญ่ แต่บารมีของเขาก็หยั่งรากลึกอยู่ในใจผู้คนมานานแล้ว
แม้ขาทั้งสองข้างจะพิการ แต่ชาวนครรุ่งอรุณก็เคยชินกันมานานแล้วว่า เหลียงสู่กวงคือเจ้านครเพียงคนเดียว ทุกการตัดสินใจของเขาย่อมมีเหตุผลของมัน
เขาทำทุกอย่างได้อย่างสมบูรณ์แบบเสมอ ไม่เคยเปิดช่องโหว่ และคอยรักษาสมดุลของขุมกำลังทั้งหมดในนครรุ่งอรุณ
นี่เป็นครั้งแรกที่ทำให้ประชาชนเกิดความสงสัยอย่างมาก
ไม่ใช่ว่าทุกคนจะเกลียด “ไป๋เฟยเฟย” เพียงแต่พวกเขาไม่เข้าใจเหตุผลของการตัดสินใจในตอนนี้
ภายในห้องลงมติ บรรยากาศยิ่งกดดันจนผิดปกติ