กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 117: คนเดียวสอนทั้งโรงเรียนก็เครียดกันหมด นี่เธอเป็นหมาคุมกระแสรึไง?
หลังฟังคำพูดเหล่านี้จบ นักเรียนทั้งห้องฝึกก็พากันโวยวายทันที
“อะไรเนี่ย? ซื้อยายังซื้อจนได้วาจาสิทธิ์เลยเหรอ?!”
“นี่มัน...มีคนข้างนอกคิดจะลอบเล่นงานอาจารย์ไป๋ แถมยังพยายามทำร้ายเธอให้หนักที่สุดอีก...”
“อาจารย์ไป๋ ผมไม่เคยทำแบบนั้นนะครับ!”
เย่หยูยืนอยู่หน้ากลุ่มนักเรียน ฟังเสียงพูดคุยจอแจจากด้านหลัง สีหน้าของเธอย่ำแย่อย่างเห็นได้ชัด
เธอกัดฟัน จ้องคนทั้งสามบนพื้นอย่างเคียดแค้น
สวีโม่ยืนอยู่ตรงประตูห้องฝึก มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย มองผู้ลอบโจมตีที่กำลังร้องโหยหวนตรงหน้าแล้วเอ่ยว่า
“เอาละ ในเมื่อพูดกันหมดแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องเก็บแกไว้แล้ว”