บทที่ 118: บริษัทยาถึงกับเหวอ อะไรคือการที่นักเรียนทุกคนยอมสยบ?

บทที่ 118: บริษัทยาถึงกับเหวอ อะไรคือการที่นักเรียนทุกคนยอมสยบ?

ผู้ช่วยพิเศษหลินเองก็ไม่เข้าใจว่าคำว่า “หมาคุมกระแส” หมายถึงอะไร แต่แค่เห็นท่าทีการพูดของ “ไป๋เฟยเฟย” เธอก็รู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าแย่แล้ว ความดันเริ่มสูงขึ้นโดยไม่รู้ตัว

เธอได้แต่ท่องในใจซ้ำ ๆ ว่า “อย่าไปถือสาคนประสาท” จากนั้นจึงดันแว่นขึ้น สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดว่า

“อาจารย์ไป๋ สื่อมวลชนพวกนั้นกลัวโลกไม่วุ่นวายกันอยู่แล้ว ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป คุณจะไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย”

“คนที่มีเรื่องบาดหมางกับคุณจะต้องพูดว่าคุณใช้ความรุนแรงในการสอน ลงไม้ลงมือกับนักเรียนแน่ ๆ”