บทที่ 259: การสารภาพแบบยอมพังกันไปข้าง

บทที่ 259: การสารภาพแบบยอมพังกันไปข้าง

ซ่างกวนไห่ถังยังคงกล่าวต่อ

ดูท่านางคงคิดจะยอมพังกันไปข้าง อย่างไรเสียก็บอกมาถึงขั้นนี้แล้ว จะพูดเพิ่มอีกไม่กี่ประโยคก็ไม่เป็นไร

พูดมากพูดน้อยก็ต้องตายอยู่ดี สู้บอกให้หมดในคราวเดียว จะได้ไม่ต้องอัดอั้นใจ

ถ้อยคำที่สะสมมานานหมื่นปี บัดนี้แทบอยากเทออกมารวดเดียวให้หมด

“ข้าสังหารคนที่สงสัยว่าเป็นโอรสแห่งวาสนาแห่งชะตามามากมาย แต่ไม่เคยพลาดเลยสักครั้ง”

“ข้าคิดว่าครั้งนี้ก็คงเหมือนกัน เพียงแต่ไม่คิดว่า... นางจะถือกำเนิดในแดนมาร ทำให้ข้าพลาดนางไป”

ข้าพยักหน้าเห็นด้วย “พลาดไปก็เป็นเรื่องปกติ ใครใช้ให้ข้าเป็นโอรสผู้ถูกสวรรค์เลือกเล่า? เรื่องเช่นนี้ต่อให้ใช้ศาสตร์พยากรณ์ก็ยังคำนวณไม่ออก ต้องอาศัยวาสนา”