บทที่ 258: พิพากษาไส้ศึก

บทที่ 258: พิพากษาไส้ศึก

ชางเสวียนเงียบไปครู่หนึ่ง พลางย่อยความหมายของคำพูดเมื่อครู่

จากนั้นจึงถามต่อว่า “เจ้ากลับชาติมาเกิดอยู่เบื้องล่างนานเท่าใดแล้ว?”

ไห่ถังราวกับเตรียมคำตอบไว้แต่แรกแล้ว “เก้าพันแปดร้อยแปดสิบปี”

“เกิดมาก็มีความทรงจำติดตัวมาด้วยหรือ?”

นางส่ายหน้า “ไม่ใช่ ความทรงจำเพิ่งตื่นขึ้นในวันหนึ่ง ภายในดวงจิตของข้ามีตราประทับที่ถูกฝังไว้ล่วงหน้า รอจนร่างกายกับดวงจิตเติบโตเต็มที่และสามารถรองรับแรงกระแทกจากความทรงจำหมื่นปีได้ ตราประทับนั้นจึงจะคลายผนึกออกเอง”

“ค่ายกลใหญ่คลื่นชักนำกระแสต้นกำเนิดแห่งโลกมนุษย์ เจ้าเป็นผู้จัดวางด้วยตนเองหรือ?”

“ใช่”

“เจ้าคลายค่ายกลได้หรือไม่?”

นางชะงักไปเล็กน้อย “ไม่ได้ แบบแปลนกับวัสดุสำหรับจัดวางค่ายกลมีผู้ส่งมาให้ ข้าเพียงทำตามเท่านั้น ไม่มีวิธีคลายค่ายกล ก็เหมือนทำอาหารตามตำรา ให้ข้านึ่งปลาข้าก็นึ่งปลา แต่ถ้าถามว่าจะแยกเตาประกอบอาหารอย่างไร ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร?”