บทที่ 243: ใต้ทะเลลึกมีค่ายกล มังกรย่อมรู้ดี

บทที่ 243: ใต้ทะเลลึกมีค่ายกล มังกรย่อมรู้ดี

วันที่สี่

มหาสมุทร

เงยหน้าขึ้นก็เห็นเกลียวคลื่นซัดสาด สายน้ำไหลหลั่ง ดุจสายนทีหมื่นลี้ที่ไม่เคยหยุดพัก

ข้าตะโกนก้องไปยังผืนทะเลว่า “มหาสมุทรเอ๋ย มหาสมุทร พวกเรามาแล้ว!”

สูดกลิ่นเค็มจาง ๆ ของสายลมทะเล เหยียบย่ำเม็ดทรายเปียกชื้น

ข้าไม่อาจข่มกลั้นได้อีกต่อไป จึงควบกระบี่ปฐมเอกภาพทะยานออกจากชายฝั่ง พลางตะโกนว่า “ผู้คนต่างกล่าวว่า ในส่วนลึกของมหาสมุทรมีทะเลลึกแห่งหนึ่งซึ่งฝังกลบความโศกเศร้าได้ทั้งหมด ไปดูกันเถิด!”

สายลมกรอกเข้าปากจนประโยคครึ่งหลังขาดห้วง ไม่รู้ว่าคนที่อยู่ด้านหลังจะได้ยินหรือไม่

แต่ไม่เป็นไร ขอเพียงบรรยากาศมาเต็มก็พอแล้ว

เสี่ยวเฮยมุดออกมาจากปลายแขนเสื้อ รูม่านตาเรียวสีทองหรี่ลงเมื่อถูกแสงอาทิตย์ส่องกระทบ