บทที่ 242: สมองใหม่ย่อมคิดได้ว่องไวกว่า

บทที่ 242: สมองใหม่ย่อมคิดได้ว่องไวกว่า

วันที่สาม

พวกเราออกตระเวนกันอีกหนึ่งวัน

ขอบเขตกว้างกว่าเมื่อวาน จากชานเมืองไปถึงเขตภูเขา จากที่ราบไปจนถึงริมแม่น้ำ

ถึงขั้นที่ท่านแม่พาพวกเราบินขึ้นไปบนยอดเขา มองผืนแผ่นดินกว้างใหญ่จากที่สูงอยู่ครู่ใหญ่ ทว่าก็ยังมองไม่เห็นสิ่งใดผิดปกติ

ทิวทัศน์ทุกแห่งแทบไม่ต่างกันเลย ต้นหญ้าและพฤกษาเหี่ยวเฉา สายน้ำในแม่น้ำตื้นเขิน พืชผลในไร่นาต่างก็อ่อนยวบห้อยลู่ลงมา

แต่พวกเรายังคงไม่พบร่องรอยของค่ายกลแม้แต่น้อย

ไม่มีอักขระ ไม่มีฐานค่ายกล กระทั่งหลุมใหญ่ที่น่าสงสัยสักหลุมก็ยังไม่มี

ยามเย็น

เมื่อพวกเรากลับมาถึงอู๋จิง