กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 202: ความอบอุ่นบนเตียงหิน
ยามค่ำคืน
ชิงเมิ่งพักอยู่ในถ้ำพำนักของข้า
นางยืนอยู่ข้างเตียงหิน ลูบพื้นเตียงเบา ๆ สีหน้าค่อย ๆ แข็งค้าง
เห็นได้ชัดว่ามันแข็งกว่าที่นางจินตนาการไว้มาก แข็งเสียจนใช้เป็นเขียงหั่นผักได้เลย
นางล้วงมือเข้าไปในถุงเก็บสมบัติ คิดจะหยิบสิ่งใดออกมา แต่คิดไปคิดมาก็หดมือกลับ
คงรู้สึกว่าหากหยิบฟูกออกมาตอนนี้ จะดูเป็นคนสำอางเกินไป
ท้ายที่สุด นางจึงนอนตะแคง ใช้มือข้างหนึ่งเท้าศีรษะ ส่วนอีกข้างคว้าตัวข้าเข้าไปกอดไว้ในอ้อมแขน ราวกับกำลังปกป้องลูกสัตว์ตัวน้อย
ใบหน้าของข้าแนบอยู่กับหน้าอกของนาง ได้กลิ่นสมุนไพรจาง ๆ ปะปนกับกลิ่นหอมของดอกกุ้ยฮวาที่คุ้นเคยเล็กน้อย
“ช่วงหลายปีมานี้ เจ้าใช้ชีวิตอย่างไร?” นางถาม