กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 201: ผู้ชมที่นั่งยองอยู่หน้าประตู
หลังรับประทานอาหารเสร็จ
เก็บชามตะเกียบและเช็ดโต๊ะเรียบร้อยแล้ว เหยียนชวนก็ยกกาน้ำชามาอีกกา
ชาวิญญาณของสำนักฌาน กลิ่นชาลอยอยู่ในโรงอาหาร ทั้งจางและหอมไกล
เว่ยชางเสวียนดื่มไปสองถ้วย ก่อนวางถ้วยชาลงแล้วมองฝูเซียวกับชิงเมิ่ง
“เอาละ กินอิ่มแล้ว คุยกันเรียบร้อยแล้ว ข้าจะกลับไปนอนที่มหาตำหนัก ชิงเมิ่ง เจ้าเชิญตามสบาย ส่วนจอมมาร… รีบกลับเสียหน่อย ฟ้ามืดแล้ว ถนนบนเขาเดินทางลำบาก”
ฝูเซียวเอนพิงพนักเก้าอี้ ไขว่ห้าง มือยังถือชาที่เหลืออยู่ครึ่งถ้วย
“เพราะเหตุใด? ข้าไม่กลับ ภรรยาและลูกอยู่ที่นี่หมด หากข้ากลับไป แล้วจะยังนับเป็นบุรุษได้อย่างไร?”
ผู้อาวุโสเวินจือหยาถือถ้วยชาไว้ในมือ