กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 203: ท่านแม่ถักเปีย
วันรุ่งขึ้น
ฟ้ายังเพิ่งสาง เหล่านกในหุบเขายังไม่เริ่มส่งเสียง ข้าก็ตื่นขึ้นมาแล้ว
ท่านแม่ก็ตื่นแล้วเช่นกัน
นางกำลังง่วนอยู่กับการพับผ้าห่ม ทว่าพับได้ไม่ค่อยเรียบร้อยนัก
ข้ามองนาง แล้วก็มองผมยุ่งเป็นรังไก่ของตนเอง “ท่านแม่ ข้าจะไปถ้ำข้าง ๆ ให้ซูหนิงถักเปียให้”
ท่านแม่ชะงักไปครู่หนึ่ง ผ้าห่มในมือหยุดนิ่ง “ท่านแม่ทำให้เอง”
นางดึงข้าไปนั่งลงข้างเตียง หยิบหวีขึ้นมาแล้วเริ่มหวีผมให้
มือของนางอ่อนโยนและพิถีพิถันยิ่ง หวีทีละเส้น ราวกับกำลังหวีสิ่งของที่แตกสลายได้ง่าย
ทว่าฝีมือกลับยังไม่ชำนาญ เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า