กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 171: ความสุขของคนเสเพล
จิ้งหรีดตัวนั้นมีลำตัวดำสนิท หนวดยาวเฟื้อย และส่งเสียงร้องดังกังวาน
มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นสายพันธุ์ชั้นดี!
กู้จื่อหนิงควักเงินเศษตำลึงออกมาก้อนหนึ่ง “พนันให้มันชนะ ห้าตำลึง”
กู้เจาเหยี่ยก็ควักเงินออกมาก้อนหนึ่งเช่นกัน “ข้าด้วย สิบตำลึง”
หยางลิ่งซูกัดฟัน “ข้าพนันหมดตัวเลย! เงินค่าขนมทั้งหมดให้เจ้าแล้ว อย่าแพ้เชียว!”
หยางเซียวหลิ่นตบอก “วางใจได้! ชนะร้อยเปอร์เซ็นต์! จิ้งหรีดของข้าตัวนี้ชื่อวายุทมิฬ ตั้งชื่อไว้เรียบร้อยแล้ว จะพ่ายแพ้ได้อย่างไร?”
แล้วเขาก็แพ้
แพ้อย่างยับเยิน