บทที่ 159: สี่ขวบครึ่งทุ่มหมูตัวหนึ่งจนตาย

บทที่ 159: สี่ขวบครึ่งทุ่มหมูตัวหนึ่งจนตาย

บรรพชนทั้งเจ็ดพาข้าเดินลึกเข้าไปในแดนรกร้าง

ฝีเท้าของพวกเขาเชื่องช้ายิ่ง ราวกับกำลังเดินอยู่บนเส้นทางที่ไม่ปรารถนาจะเดินให้จบ

ข้าไม่ได้เร่งรัดพวกเขา ทว่าก็ไม่ได้หันกลับไปมองเช่นกัน

ส่วนลึกของแดนรกร้าง:

ค่ายกลเคลื่อนย้ายนอนนิ่งอยู่ท่ามกลางกองหินระเกะระกะ

ลายค่ายกลส่องแสงริบหรี่ ราวกับแถบแสงที่ใกล้ดับมอด

ข้ายืนอยู่ใจกลางค่ายกล บรรพชนทั้งแปดล้อมรอบค่ายกลใหญ่ ราวกับเสาทั้งแปดต้น

ข้ากวาดตามองไปทีละคน

ตั้งแต่บรรพชนตระกูลมู่หรง บรรพชนตระกูลซือถู บรรพชนตระกูลซ่างกวน บรรพชนตระกูลโอวหยาง บรรพชนตระกูลโม่ บรรพชนตระกูลฉง ไปจนถึงบรรพชนตระกูลซุน