กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 160: ถูกเก็บกลับไป
——“นางสวมอาภรณ์เวทได้ ย่อมไม่ใช่เด็กธรรมดาแน่”
——“ไม่แน่ว่าอาจเป็นบุตรของผู้สูงส่งที่บำเพ็ญตนอยู่ในภูเขาลึก ผู้เฒ่าเซียนผู้สันโดษ? ในนิยายก็เขียนกันเช่นนี้ทั้งนั้น”
——“มีเหตุผล อย่างไรเสีย ของอย่างอาภรณ์เวท คนธรรมดาย่อมไม่มีปัญญาสวม”
——“ดังนั้น นางจึงมีโอกาสสูงที่จะเป็นบุตรที่พลัดหลงของตระกูลใหญ่ เจ้ามองน้ำเสียงยามนางพูดสิ ไม่ลนลานแม้แต่น้อย ราวกับเคยเห็นเหตุการณ์ใหญ่โตมานับไม่ถ้วน”
เมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย ข้าก็พยักหน้า “พลัดหลงจริงๆ พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าแดนบำเพ็ญเซียนไปทางใด?”
ทุกคนพร้อมใจกันหันกลับมา
“เจ้ามาจากแดนบำเพ็ญเซียนหรือ?” เด็กสาวใบหน้ากลมเบิกตากว้าง
ข้าพยักหน้า
พวกเขาต่างหัวเราะออกมา