บทที่ 158: มหกรรมมอบของขวัญ

บทที่ 158: มหกรรมมอบของขวัญ

หลังรับประทานเสร็จ

บรรพชนทั้งแปดเริ่มควักของออกมา

ราวกับชายชราแปดคนกำลังเทสมบัติที่เก็บไว้ในถุงเก็บสมบัติออกมา

เดิมทีโต๊ะตัวนั้นก็กว้างใหญ่อยู่แล้ว ทว่าพอวางของลงไปกลับดูเล็กลงถนัดตา

—บรรพชนตระกูลมู่หรงควักห่อผ้าเล็ก ๆ ออกมาก่อน แล้วเลื่อนมันมาให้ข้า

ห่อผ้าไม่ใหญ่ แต่หนักอึ้ง ราวกับบรรจุศิลาไว้เต็มห่อ

“กลับไปแล้วตั้งใจบำเพ็ญ สิ่งที่อยู่ในนี้ล้วนเป็นวัตถุดิบโอสถที่ข้าสะสมไว้ มีทั้งอายุพันปีและหมื่นปี เก็บไว้ใช้แช่โอสถหล่อหลอมกายาเสีย ของพวกนี้ดีกว่าที่ซื้อข้างนอกมาก”

ข้ากอดห่อผ้าไว้แน่น วัตถุดิบโอสถสำหรับผู้บำเพ็ญขั้นมหายานเชียวนะ นั่นย่อมมิใช่ของราคาถูกธรรมดา

เพียงหยิบออกมาสักต้น สำนักกระบี่สวรรค์ก็ยังมิอาจซื้อหาได้