บทที่ 156: ซ่อมค่ายกลและเก็บสัมภาระ

บทที่ 156: ซ่อมค่ายกลและเก็บสัมภาระ

มหาตำหนักเงียบสงัดลง

บรรพชนทั้งแปดมองหน้ากันไปมา

สีหน้าเปลี่ยนจาก ‘นางกำลังพูดอะไร’ กลายเป็น ‘นางกำลังแสดงอะไรอยู่’

จากนั้นบรรพชนตระกูลมู่หรงก็หัวเราะออกมาก่อน

ตามด้วยบรรพชนตระกูลซือถู จากนั้นก็บรรพชนตระกูลซ่างกวน ตระกูลโอวหยาง ตระกูลโม่ ตระกูลฉง และตระกูลซุน

สุดท้ายแม้แต่เย่เซียวก็ยังอดไม่ได้

ปกติเย่เซียวไม่ค่อยหัวเราะ ทว่าวันนี้มุมปากของเขาโค้งขึ้นจริง ๆ

แม้จะเพียงชั่วครู่ แต่ข้าก็เห็นเข้า

มุมปากโค้งขึ้นก็คือหัวเราะแล้ว