บทที่ 140: ข้าไปเป็นบรรพชนอยู่ในรังวายร้าย ภาคหนึ่ง

บทที่ 140: ข้าไปเป็นบรรพชนอยู่ในรังวายร้าย ภาคหนึ่ง

“แล้วโอสถเล่า?” ข้าถามอีกครั้ง

คราวนี้ถึงตาบรรพชนแห่งแดนบำเพ็ญเซียนต้องถอนหายใจ

ถอนหายใจยาวนานยิ่งกว่าบรรพชนแห่งแดนมารเสียอีก

จากนั้น

บรรพชนตระกูลมู่หรงหยิบเห็ดหลิงจือหมื่นปีต้นหนึ่งออกมา ขนาดใหญ่กว่าใบหน้าของข้าเสียอีก บนต้นยังมีหยาดน้ำค้างเกาะอยู่

บรรพชนตระกูลซ่างกวนหยิบโห่โส่วอูหมื่นปีออกมาหนึ่งต้น ลำต้นหนากว่าแขนของข้าเสียอีก รากฝอยทั้งมากมายและยาวเหยียด

บรรพชนตระกูลซือถูหยิบแก่นพลังสัตว์อสูรระดับสูงออกมาหนึ่งขวด กลมยิ่งกว่ากำปั้นของข้าเสียอีก ทั้งยังเปล่งแสงวิญญาณระยิบระยับ

บรรพชนตระกูลโอวหยางหยิบอำพันทะเลหมื่นปีออกมาหนึ่งก้อน กลิ่นหอมเข้มข้นจนทั่วมหาตำหนักอบอวลไปด้วยกลิ่นหอม