บทที่ 51: ความสุขของการได้ของฟรี

บทที่ 51: ความสุขของการได้ของฟรี

หลังจากออกมาแล้ว

เมื่อศิษย์พี่ทั้งหลายเห็นว่าข้าไม่เป็นอะไร พวกเขาก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

สีหน้าของพวกเขาราวกับมารดาชราที่เฝ้ารอลูกกลับบ้านมาสามวันสามคืน ในที่สุดก็ได้เห็นลูกกลับมาเสียที

ผู้อาวุโสวั่งจีดึงข้าเข้าไปอย่างแนบเนียน ก่อนลอบส่งพลังวิญญาณสายหนึ่งเข้ามาตรวจสอบ

พลังวิญญาณโคจรไปทั่วร่างข้าหนึ่งรอบ เมื่อยืนยันว่าเส้นลมปราณสมบูรณ์ แก่นทองคำมั่นคง และไม่มีบาดแผลแอบแฝง เขาจึงวางใจได้อย่างแท้จริง

จากนั้นจึงประสานหมัดคารวะฝูเยี่ยน “ขอบคุณนายน้อยที่ช่วยแนะนำ”

ฝูเยี่ยนพยักหน้าเล็กน้อย

“ราชันมารกล่าวไว้ว่า ในเมื่อรากวิญญาณปฐมโกลาหลเป็นอัจฉริยะของแดนมาร เช่นนั้นไม่ว่าอนาคตนางจะอยู่แห่งใด แดนมารก็จะเป็นกำลังหนุนให้นางเสมอ”

ผู้อาวุโสวั่งจีชะงักงัน