บทที่ 52: มีเพียงสำนักกระบี่สวรรค์เท่านั้นที่เข้าใจ

บทที่ 52: มีเพียงสำนักกระบี่สวรรค์เท่านั้นที่เข้าใจ

ฝูเยี่ยนให้คนมาส่งพวกเรากลับเขตชั้นกลาง

หลังขุนพลมารจากไป ความสุขุมที่ผู้อาวุโสกับเหล่าศิษย์พี่เพิ่งรักษาไว้ก็พังทลายลงในพริบตา

—ผู้อาวุโสวั่งจีเป็นคนแรกที่เก็บอาการไม่อยู่

เขาล้วงถุงเก็บสมบัติออกมา เทแก่นน้ำแข็งเหมันต์หลายก้อนลงบนมือ พลิกซ้ายพลิกขวาพลางพึมพำไม่หยุด

“นี่เป็นของจริงหรือ? ของจริงแน่หรือ? ข้ามีชีวิตมาถึงแปดร้อยปี ยังไม่เคยเห็นแก่นน้ำแข็งเหมันต์ก้อนใหญ่ถึงเพียงนี้มาก่อน”

“ราคาขายส่งยังตั้งหนึ่งร้อยศิลาวิญญาณชั้นสูงต่อหนึ่งชั่ง นี่คงมีสักยี่สิบชั่งได้...”

จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นได้ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที “อุปกรณ์เวทของสำนักฌานมีเงินชดใช้แล้ว! ดีจริง! ข้าไม่ต้องขายตัวแล้ว!”