ตอนที่ 117 พริกนี่นา

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกหลานซินได้ยินว่าการใช้ผ้าชุบน้ำประคบหน้าผากช่วยลดไข้ได้ แต่เมื่อเห็นว่าไม่มีเลือดซึมออกจากผ้าพันแผล คนหนึ่งก็เดินไปตักน้ำที่ลำธารเงียบ ๆ

ซังเหนี่ยวเหนี่ยวเองก็เก็บข้าวของของตัวเองเล็กน้อย ไม่ลืมว่ามาที่นี่เพื่อหาพริก เธอถือหม้อ ชาม และเตาแม่เหล็กไฟฟ้าเคลื่อนที่กำลังจะเดินไป แต่ถูกหลิงคงขวางไว้

“คุณจะไปไหนอีก อย่าวิ่งไปทั่ว” หลิงคงรับของจากมือเธอไป น้ำเสียงยังคงอ่อนโยนและไพเราะเช่นเคย

ซังเหนี่ยวเหนี่ยวพูดว่า “ฉันจะไปดูว่าตรงนั้นใช่พริกหรือเปล่า”

“พริกคืออะไร” หลีเหยี่ยนถาม

“เป็นผักชนิดหนึ่ง เอาไว้กิน และยังเป็นรสชาติที่ฉันชอบที่สุดด้วย” พอพูดถึงพริก ซังเหนี่ยวเหนี่ยวก็ตื่นเต้น รีบก้าวเข้าไปทันที

หลีเหยี่ยนกับหลิงคงตามไปด้วย