กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เหลือเวลาอีกประมาณสองชั่วโมงครึ่งก็จะถึงเวลาเข้านอน
ซังเหนี่ยวเหนี่ยวนั่งลิฟต์ลงมาถึงห้องโถงแล้วก็เดินออกจากอาคารหอพัก “พี่ ฉันออกมาแล้ว ตอนนี้ไปยังไงต่อ”
ช่วงเวลานี้ก็มีคนที่ตั้งใจฝึกเพิ่มเองทยอยกลับมาหลายคน เดินกันมาเป็นกลุ่มสองสามคน
มีคนเห็นซังเหนี่ยวเหนี่ยว เป็นคนจากค่ายหมายเลข 5 จึงทักทายเธอ
ซังเหนี่ยวเหนี่ยวตอบกลับอย่างสุภาพ
ในเวลาเดียวกัน จงเฮ่อที่อยู่นอกค่ายฝึก มองภาพที่ส่งมาจากกล้องวงจรปิดในสมองกล ซังเหนี่ยวเหนี่ยวยืนอยู่ตรงนั้น ตัวเล็กนิดเดียว ยังคงท่าทางขาดสารอาหารแบบนั้น ทำให้คิดถึงแปลก ๆ
จงเฮ่อยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แล้วบอกเส้นทางให้เธอ